உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 11

“ஏங்க, ஏங்க ! நான் ஒன்னு சொன்னா கேட்பீங்களா?” என்றாள் விசாலம்.

“சொல்லு”

“இல்லை  எனக்கு ஒரு யோசனை, நாமளும் நம்ம பையனுக்கு பொண்ணு பார்க்கிறோம்.”

“அதான் தெரியுமே! நீ என்ன  சொல்ல வந்தே அதை சொல்லு”

“சுகன்யாவும் இந்த வருஷம்  படிப்பை முடிச்சுடுவா, நாம ஏன் மகேஷுக்கு சுகன்யாவை பார்க்ககூடாது. அவனுக்கும் முறைப்பொண்ணு தானே?”

விசாலத்தை கூர்ந்து பார்த்த சுந்தரம் ” விசாலம் இத்தனை வருஷத்தில உன் மண்டைக்குள்ளயும் மூளைன்னு ஒன்னு இருக்குன்னு இப்போதான்  எனக்கு தெரியுது. அது சரி நாம கேட்கலாம், ஆனா அவ  இன்னும் படிப்பை முடிக்கலை, அதுவுமில்லாமல் அவ அவங்களுக்கு ஒரே பொண்ணு என்ன சொல்வாங்க, சம்மதிப்பாங்களா?”

“உங்க தங்கச்சி தானே! நீங்க கேட்டுப்பாருங்க. நான் நாளைக்கே கல்யாணம் பண்ணனும்னு சொல்லலை, பேசுவோம் சம்மதம்னா  நிச்சயம் பண்ணிக்குவோம் அவ படிப்பை முடிச்சதும் கல்யாணத்தை வைச்சுக்குவோம்.”

“சரி இவ்வளவு தூரம் நீ சொல்றே நாளைக்கு கயல்கிட்ட பேசிப்பார்ப்போம்”

மறுநாள் காலை அனைவரும் குளித்துவிட்டு  கோயிலுக்கு  சென்றனர். சனிக்கிழமையானாலும் கூட்டம் அதிகமாகவேயிருந்தது. மீனாட்சி மற்றும் சுந்தரேசுவரர் தரிசனம் முடித்து குளக்கரை பிராகாரத்தில் அமர்ந்தனர். முன்னாட்களில் கோயில் என்பது மக்களின் சமூக வாழ்க்கையில் ஒரு பெரும் பங்கு வகித்தது. திருமணம், சேமிப்பு முதலியவற்றுக்கு கோயிலின் பங்கு அதிகம். இப்பொழுதெல்லாம் கோயிலுக்கு போவதென்றால் அதற்கு காரணம் வேண்டியுள்ளது.

தொலைபேசி  ஒலித்தது ” ஹலோ அப்பா நான் சுகன்யா பேசறேன். எனக்கு கேம்பஸ் இன்டர்வியுவில வேலை கிடைச்சுடுச்சு. மகேஷ்  வேலை பார்க்கிறாரே  அதே கம்பெனியில் தான். முதல் வருஷம் trainee, ரெண்டாவது வருஷத்திலயிருந்து சாப்ட்வேர் இஞ்சினியர். அம்மா இருக்காங்களா?”

“ரொம்ப சந்தோஷம் மா, இதோ கொடுக்கிறேன் ”

“சுகன்யா தான் பேசறா! அவளுக்கு மகேஷ் வேலை பார்க்கிற கம்பெனியில் தான் வேலை கிடைச்சிருக்காம்.”

சுந்தரமும் விசாலமும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். அவர்களுக்கு இது ஒரு நல்ல நிமித்தமாக தோன்றியது. “ரொம்ப சந்தோஷம்”

சுந்தரம் மெதுவாக பேச்சை  தொடங்கினார் ” உங்க ரெண்டு பேர்கிட்டயும் ஒன்னு கேட்கணும். நாங்க கேட்டது உங்களுக்கு இஷ்டமில்லைனா கோவிச்சுக்காதீங்க, இதனால நம்ம உறவுல எந்த பாதிப்பும் வரக்கூடாது.”

“அண்ணே! எனக்கு இருக்கிற ஒரே சொந்தமே நீங்கதான், நீங்க போயி இப்படியெல்லாம் பேசிக்கிட்டு, எதுவாயிருந்தாலும் தயங்காமல் கேளுங்கள்”

“அது நம்ம மகேஷுக்கு சுகன்யாவைக்க பார்க்கலாம்ன்னு”

“இதுக்கு ஏன் இவ்வளவு தயக்கம் நீங்க கேட்கறதுல தப்பு எதுவுமில்லை, ஆனா நாங்க இதுல எதுவும் முடிவெடுக்க முடியாது. மகேஷ் ஜாதகம் கொடுங்க நாங்க பொருந்தி வந்தா சுகன்யாகிட்ட பேசறோம். நீங்களும் மகேஷ்கிட்ட பேசுங்க ரெண்டு பேருக்கும்  சம்மதம்னா தாராளமாக  செய்யலாம்.” மகிழ்ச்சியுடன் மகேஷின் போட்டோ மற்றும் ஜாதகத்தை கொடுத்து வழியனுப்பி வைத்தனர்.

****************

நித்யா பழையபடி தன் ஆபிஸிற்கு செல்லத்துவங்கினாள். அன்று திங்கட்கிழமை  மகேஷ் மனச்சோர்வுடன் காணப்பட்டான்.

“டேய் மகேஷ் என்னடா வாரத்தில் முதல்  நாள் நீ என்னடான்னா ஃபியூஸ் போன பல்பு மாதிரியிருக்கே?”

“இல்லை சிவா நித்யா பழையபடி அவங்க ஆபீசுக்கு போயிட்டாங்களாம் அவங்க friend சொன்னாங்க, என்னமோ ஒரு மாதிரியாயிருக்குடா”

“டேய் பார்த்து! இது ஏதோ வேறமாதிரி போறாப்போலயிருக்கு.”

“அப்படியெல்லாம் எதுவுமில்லை நான் நித்யாகிட்ட போன்ல பேசிட்டு வரேன் நீ போ”

“ஹலோ நித்யா என்ன உங்க ஆபீஸிற்கு போயிட்டீங்களாமே சொல்லவேயில்லை”

“சார் போன் பண்ணி சீக்கிரமாக வரச்சொன்னாரு. இன்னைக்கு அவர் ஹைதராபாத் போகிறார்.அதான் உங்களுக்கு கால் பண்ண முடியலை. ஈவினிங் எங்க ஆபிஸ்கிட்ட மீட் பண்ணலாமா, உங்ககிட்ட பேசணும்.”

“சரி மீட் பண்ணலாம், ஓகே நித்யா”

மாலையில் நித்யாவின் ஆபிஸிற்கு சென்றான் மகேஷ். ” அவங்க வந்துட்டு போனதுக்கப்புறம் என்னோடு கன்ஃப்யூஷன் அதிகமாயிடுச்சு மகேஷ்.”

“என்ன நித்யா பையனை உங்களுக்கு பிடிக்கலையா? இல்லை வேற ஏதாவது பிரச்சினையா?”

“இல்லை மகேஷ் அவர் ரொம்ப சிம்பிளாத்தான் இருக்காரு நல்லா பேசினார். நான் சொன்ன என்னோடு கன்டீஷனுக்கெல்லாம் சம்மதிச்சாரு”

“அப்புறம் என்ன நித்யா அவர் உங்களைவிட படிப்புல குறைவுன்னு நினைக்கறீங்களா, இல்லை அவர. வேலை எதாவது பிராப்ளமா?”

” ஆமாம் மகேஷ் நாளைக்கு  எதாவது கோபத்தில்  எங்களுக்குள்ள என்னோடு படிப்போ வேலையோ ஒரு பிரச்சினையாக வந்தா என்ன செய்ய, அதுமட்டுமில்லாமல்  எனக்கு இன்னும் படிக்க ஆசை, என்னோடு அப்பா அம்மா என்கூட இருக்கணும்.”

“இதுக்கு ஒரே வழிதான் நித்யா உங்க அப்பா அம்மாகிட்ட பேசுங்க அப்புறமா அவரோடவும் அவங்க குடும்பத்தோடவும் பேசி சம்மதமான்னு தெரிஞ்சுக்கோங்க. நான் வேணா உங்க அப்பாகிட்ட பேசட்டுமா?”

மௌனமாக அவன் முகத்தையும் கண்களையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் நித்யா. அதுவரை அவள் சந்தித்த ஆண்களில் பலர் பழகிய  சில நாட்களில்  காதல் என்றும் காமம் என்றும் பேசினார்கள். ஆனால் தன்னை  பெண் பார்த்து சென்றதை தெரிந்த பின்பும் எந்த ஒரு கள்ளங்கபடமில்லாமல் கண்ணியமாக பழகும் மகேஷ் அவளது கண்களுக்கு புதுவிதமாக தெரிந்தான்.

நட்புக்கும் காதலுக்கும் ஒரு மெல்லிய நூலிழைதான் வித்தியாசம். இரண்டும் தேவையென்றால்  உயிர் கொடுக்கும். நட்பா? காதலா? காத்திருப்போம்.

CARE THE LITTLE CURVE-How to care your baby’s teeth?

how to care your babys teeth

how to care your babys teeth

A smile from my little son can turn even the worst moment the best. I hope none will disagree to that point of falling in love with any little one’s lovely million dollar smile.(I love that rabbit tooth protruding). I had been to my dentist yesterday and I had a chance to know about pediatric dentistry in detail from him and his clinic. I thought I shall put on all that I knew from him,his pamphlets,his references(I have translated them below) and books.

When to clean baby teeth

When does teething actually begin?

Teething actually begins even when baby is still in the womb and whitening of gums followed by real teething can commence as early as 3 months or as late as 1 year.Teeth actually begins to sprout one at a time beginning with the bottom two middle ones,followed by top two and then the sides. At around 2 or 3 years baby will have a complete set of 20 teeth(Milk teeth) and they shouldn’t begin to fall till 6 years until the permanent teeth begin to grow.The falling of milk teeth and growth of the permanent teeth happens between 6 years to 12 years.By 12 or 13 years most of the permanent teeth would have well grown.

Baby teething chartWhat are the signs of teething?

  • Unusual irritability
  • Drooling
  • Fussiness
  • Refusal of food
  • Diarrhea
  • Lack of sleep
  • Fever
  • Chewing/Trying to bite

How to ease the teething pain?

  • Use a hard teething ring and let baby chew on
  • Use a clean cold cloth and rub gently on the gums
  • If your baby is elder you can give home made unsalted crackers(My mother used to make murukku/soup sticks with rice & urad dhal flour and give him to gnaw).But be careful about choking.
  • Kindly avoid any medicines/painkillers without a pediatrician’s prescription.(These medications might lead to serious throat problems,Reye’s syndrome,stomach irritation and several other complications).

First teeth

When is it necessary to clean my baby’s teeth?

It is mandatory to clean your baby’s mouth(tongue and gums) from first day.

when to brush baby teeth

How can I clean my baby’s teeth?

From day one your baby’s mouth(tongue and gums) should be cleaned with your clean finger or a soft clean cloth. This helps in avoiding thrush at early stages. Gently rub the gums and tongue with the cloth .When the first tooth begins to come,you can make a regular habit of brushing teeth twice a day.Begin with your fingers as brush and slowly start with a specialized baby friendly silicon finger brush. Brush gently on all sides of the mouth. Brushing twice a day is a must for every baby with zero plus tooth/teeth. It is not mandatory to use a tooth paste until the baby learns to spit/gargle. Using a tooth paste too early might end up in unwanted fluoride intake.

When should I first meet a pediatric dentist?

Do not delay your first dental visit beyond your little one’s second birthday. From then make it a mandate to visit once in 6 months.

What practices have to be avoided to preserve good health of my LO’s teeth?

  • Nursing bottle Caries is the most common pediatric dental problem which arises in babies.This is mainly due the habit of sleeping along with feeding bottle in hand.This leads to very early cavities.Avoid sending your babies with feeding bottles/sippers/milk/juice to bed. If milk is given at bedtime,prefer to make it little early and brush before bedtime/clean the mouth before bedtime.
  • Secondly lack of nutrition might damage the health of teeth.Hence be sure to include plenty of fruits and vegetables in your baby’s diet from 180 th day.
  • Thirdly the habit of frequent consumption of foods like chocolates,sugary items,chips,sweets,baked foods result in cavities in milk tooth.Hence fix a regular schedule for eating habits rather than making baby munch all through the day.The American Association of Pediatric Dentistry recommends 4 to 6 ounces(.12 litres) of juice a day for 1 year to 6 years
  • And finally habits like sucking the thumb,biting the lips,breathing via mouth might lead to misappropriate teeth growth.

Happy Motherhood!Wish your baby a healthy and happy life ahead.

My sincere thanks to my dentist and pediatrician for his patience to clarify my doubts.


Please visit my food blog for healthy recipes of home made baby food at www.kitchenkathukutty.wordpress.com

Do read my other write ups on parenting and baby care :

Growing a non-fussy/non-picky eater

My success story-To get my child eat right

Top mistakes which make life-saving medicines life killing

Pregnancy myths and truths

The first few-What would your teach your baby first?

A lone mom’s day-Motherhood fun and fuss of a first time mother

References:

Click to access G_InfantOralHealthCare.pdf

http://www.babycenter.in

Disclaimer:

The images have been randomly chosen from the web for mere representation (unless the blog id is mentioned in the image)

Growing a “NON-FUSSY/NON-PICKY” eater

I have always felt that the prime duty and the biggest challenge of mothers is to make the child right. To Eat right to me means to eat the right quantity of the right food at the right time. Unless we mothers try to develop a healthy pattern of eating habit to our babies,their suffering is going to be hard and long-lasting. Here are few points I would recommend from my experience to help babies eat right and stop them from growing into a fussy/picky eater in toddler/preschooler stage. If you ask me if these are proved by any research,my answer is a plain no. These are pointers from my most beloved pediatricians,doctors among kith and kin,experienced mothers & grandmothers and my experience with my LO.(For all recipes of baby food and insights on weaning please refer here.)

To develop the right eating habit is a topic which has a never-ending story to it. Just because I am jotting down points on this topic doesn’t mean my son always eats right. NOOOOOOOOOOOOOO…. It is an ongoing process and failures kiss me more than victories. The motherly bond in me helped me highlight these and I hope it would help all young mothers.
CHOOSING THE RIGHT FOOD:
There are infinite helping hands when it comes to provide advice. I heard all and appreciated them, but the choice of right food was unto my pediatrician and me. The right food in my opinion should be healthy cum balanced and must definitely not be processed/ packed/ junk. I never gave up on that point and hence I had a clear path towards the right food. Since the family’s food habit did not differ much, I never had to deter from it.
RIGHT TIME & RIGHT QUANTITY:
The thumb rule for knowing the right time and quantity is “Demand on feed”. From the day he bloomed in this world to till date I go by this mantra.Beyond a certain age I slowly transited his food timings like the elders of the family. Slowly he had his chair in our dining table. This helped him discover food textures, observe our eating habits which in further made him eat on his own. As I fed on demand, I got hold of the right quantity in few days time by his expressions. (Now he says very clearly to us “enough J “). The motherly intuition and satisfactory feeling also plays a role in this.
CLIMB THE LADDER GRADUALLY:
I made the transition from breastfeeding to weaning slowly & steadily. I followed/follow three-day wait rule for each new ingredient in his food. This helped/helps me in knowing what ingredients are liked by him and suited him. It also aided him in knowing different tastes and relishing them.
NEVER GIVE UP:
From breastfeeding to weaning, I have encountered millions of failures. There were several hunger strikes, daily tantrums and even mini wars between us. Sometimes it was a phase and sometimes it was adamant/playful nature. Many a times I have ended up going crazy in making him eat. I tried with patience and tried with different tactics, varieties. Few trials even went on for a month-long hunger strike. I kept running to break it and every time my patience and perseverance has been paid so far. One of my family friends(doctor) insisted me to try on everything and gave me bumper point of advice. ” When your child refuses a food A , try it after 15 days . Never ignore that he doesn’t like. A baby should like every variety of home-made food by all means and there should be no foods in the list of “My baby hates it”. ”
MOM & ME MEALTIME:
When it comes to mealtime, I ensured not involving any gimmicks like carrying him all over/showing him TV/playing with something to make him eat/doing any circus activities. There was/is only three M’s (Mom, Me, Meal). No distraction. So I neither had to run behind him nor do any performances to make him eat. (Old habits die hard, don’t they?) I was strict about timings and quantity but I never attempted to force. As he grew I gave him the bowl and spoon and encouraged him to feed himself though it turned meal times messy.
CLEAR TIMELINE:
The process of weaning was too systematized with the help of my pediatrician and I never had any confusion on what to give and what not to give,when to give etc. There are too many schools of thoughts with respect to weaning. Each type of weaning has its own pro’s and con’s and what is best suited to our cute little world is our choice as “None knows a baby better than a mother”. I strictly followed/follow all instructions pertaining to foods to be avoided till 1 year,till 2 years. This helped me giving him a wide variety of foods in a slow manner and it ensured that he relished each ingredient. I tried to make him eat like the family at around 10 months but at the same time there are still few ingredients which I am yet to include in his menu(He is 15 months old now).

INFORMATION IS WEALTH:
Hear from billions. Listen to millions. Read thousands. Watch hundreds but one final decision because “nobody else can say what is right for your baby than you dear mommy“.This is my way of gathering information about my LO. I was/am constantly learning from people, books, websites, papers and all possible resources. When it comes to the final choice/decision I trust my intuition, knowledge and doctor’s advice and stick on to the most suited one. With the enormous growth of technology we have several sources of information served right on our table. At times we might get confused with them and the more the mother gets confused the less is the choice of the mother getting it right. Whenever I get confused , I felt like I am becoming a point of exploitation and I fall a prey to all who aim to commercialize.
NO CREATIVITY ON TABLE:
I have heard my grandmothers stating that their children(minimum of 10) never said no to any food and the fussy eater was almost terribly new to them. Eating is a habit associated primarily with quenching hunger and gaining nutrition. So I was enforced to emphasize on that. The food has to be edible,presentable and healthy. I felt making a plate appealing was more appropriate for my blog but not for my son. I wanted my son to love each dish in the way it is , in the way it tastes. My pediatrician added to this saying that I should never have the habit of including honey/sweetener/curd as a side dish for any tiffin or combining bitter food with sweet to make him eat. She repeatedly said a baby must like a piece of bitter gourd as such just as he would love to have any sweetened dish.Also a baby should start liking the original look,texture,taste of every food Hence there was no mixing/blending/decorating any food. This will definitely help to grow a “non-fussy/non-picky” eater.

The below point is the mother of all without which the story could have been just a story and not a success story. I am blessed with super informative parents and my beloved best half, a supportive and trusting family who completely invested their confidence in me when it comes to the welfare of my son, very noble doctors who are real angels on earth and above all the unique strength/bond which motherhood gave me.

For all recipes of healthy home made baby food,do’s and don’ts of weaning,month wise diet chart and insights on weaning please refer here.

My success story – Getting my child to eat right!

Last night Mrs.Megha had put up a post in MW group regarding a blogging contest. I initially thought submit an article which I had handy with me but my article was no way related to the topics there. I left it cool . My husband encouraged me and made me complete it. Thanks to Shalu and Kalyani for boosting me up 🙂

The topics were as below

For Moms

  • To have a second child: Why you did or did not do
  • My success story – Getting my child to eat right!
  • My success story- How I control the 3 T’s- Temper, Tears and Tantrums of my little one

For Dads

  • My journey as an evolved dad: Breaking stereotypes
  • Changing role of fathers: Difference between you as a father and your father

My choice was My success story – Getting my child to eat right!. People who know me would have already guessed that I would choose this because I always stress on feeding the baby right and I am foodie/food blogger at www.kitchenkathukutty.wordpress.com.

Here is my piece of article for parentune. Read and let me know your comments 🙂

“Getting my child to eat the Right quantity of Right food at the Right time.” My perception of this topic and the story is great, on-going and endless.
CHOOSING THE RIGHT FOOD:
There are infinite helping hands when it comes to provide advice. I hear and appreciate each. But the final choice of right food for my little world is unto my pediatrician and me. The right food according to me should be healthy cum balanced and must definitely not be processed/ packed/ junk. I never give up on that point and hence I my path towards the right food is always clear. Since the family’s food habit did not differ much, I never had to deter from it.
RIGHT TIME & RIGHT QUANTITY:
The thumb rule for knowing the right time and quantity is “FEED ON DEMAND”. Beyond a certain age I slowly transited his food timings like the elders of the family. Slowly he had his chair in our dining table. This helped him discover food textures, observe our eating habits which in further made him try to eat on his own. As I fed on demand, I got hold of the right quantity in few days time by his expressions. (Now he says very clearly to us “enough“). The motherly intuition and satisfactory feeling also plays a major role in this.
CLIMB THE LADDER GRADUALLY:
I made the transition from breastfeeding to weaning very slowly & steadily. I followed/follow three day wait rule for every new ingredient in his food. This helped/helps me in knowing what ingredients are liked by him and suited him. This aids him in knowing different tastes and relishing them.
NEVER GIVE UP:
The journey is not a bed of roses. There were several hunger strikes, daily tantrums and even mini wars between us. Sometimes it was a phase and sometimes it was adamant/playful nature. Many a times I have ended up going crazy in making him eat. I tried with patience and tried with different tactics, varieties. Few trials even went on for a month long hunger strike. I kept running to break it and every time my PATIENCE AND PERSEVERANCE has been paid so far.
MOM & ME MEALTIME:
When it comes to mealtime, I ensure not involving any gimmicks like carrying him all over/showing him TV/playing. There was/is only three M’s (Myself, My son, Meal). No distraction. So I neither run behind him nor do any performances to make him eat. (Old habits die hard, don’t they?) I was/am strict about timings and quantity but I never attempted to force.
The below point is the mother of all without which the story could have been just a story and not a success story. I am blessed with a supportive, informative and trusting family who completely invested their wholesome confidence in me, very noble doctors who are real angels on earth and above all the unique strength/bond which motherhood gave me.
Thanks for this opportunity Parentune and a special thanks to Megha 🙂

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 10

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 10

ஒரு நிமிடம் அதிர்ந்து போன மகேஷ் சுதாரித்துக்கொண்டாலும் அவனால் முழுவதுமாக மீண்டு வர முடியவில்லை. அவன் மனதில் இனம்புரியாத ஒரு வலியை உணர்ந்தான். “மகேஷ், ஏன் டல்லாயிட்டீங்க? நீங்களும் நித்யாவும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் விரும்பரீங்களா? எனக்கென்னவோ நித்யாவுக்கு உங்களை பிடிச்சிருக்குன்னு நினைக்கிறேன்.”

“ஐயோ! அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை அங்கிள். நித்யா என்னோடு பெஸ்ட் friend, நீங்க சொன்னபடியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை . நித்யா எங்கிட்டே சொல்லாமல் மறைச்சிட்டாங்களேங்கிற வருத்தம்தான்.”

“சாரி மகேஷ், இந்த காலத்து பிள்ளைங்க நீங்க எவ்வளவு தெளிவாக இருக்கீங்க. நான் அதுபுரியாம காதல் அது இது என ஏதேதோ பேசிட்டேன். எதையும் மனசில வைச்சுக்காதீங்க. சரி சரி வாங்க அவங்களை தனியாவிட்டா ஒரு நாள் முழுக்க பார்த்துக்கிட்டேயிருப்பாங்க.” எனக்கூறி நித்யா இருந்த இடம் நோக்கி நடக்க தொடங்கினார். தன் நினைவு தெரிந்த நாள்முதல் மகேஷுக்கு தோழிகள் யாரும் இருந்ததில்லை.நித்யாவிடம் அதனாலோ என்னவோ அவனுக்கு ஒரு நெருக்கம் ஏற்பட்டிருந்தது. ஆரம்பத்தில் அவனைவிட்டு விலகியிருந்தாலும் நாளடைவில் அவனது கள்ளங்கபடமற்ற உள்ளத்தால் நித்யா ஒரு நல்ல தோழியாக பழகி வந்தாள்.

“மகேஷ் இந்த மூணு புடவையில் எது எனக்கு நல்லாயிருக்கும். நீங்க சொல்லுங்க” எனக்கேட்டாள் நித்யா. கிளிப்பச்சை வண்ணத்தில் மயில் மற்றும் மாங்காய் போன்ற சரிகை வேலைப்பாடமைந்த ஒரு சேலை அவன் கவனத்தை கவர்ந்தது. “அந்த பச்சை உங்களுக்கு நல்லாயிருக்கும் நித்யா”. அவன் சொன்னதையே பில் போடச்சொன்னார்கள்.

“மகேஷ் நீங்க ஏதோ வாங்கணும்னு சொன்னீங்களே?”

“ஆமாம் எனக்கு ஒரு formal set எடுக்கணும் ஆனால் அது இங்க வேண்டாம் பக்கத்துல ரேமண்ட்ஸ்ல பார்ப்போம் .”

மகேஷுக்கும் உடையெடுத்து முடிக்கும்போது மணி 1.30யையும் தாண்டியிருந்தது. அருகிலிருந்த உணவகத்தில் சாப்பிட்டு முடித்து நித்யாவையும் அவள் பெற்றோரையும் வீட்டில் விட்டுவிட்டு சென்றான் மகேஷ் . அவனுக்குள் ஆயிரம் கேள்விகள் , நித்யாவிடம் நாம்தான் உரிமையெடுத்து பழகிவிட்டோமோ? அவள் நம்மை நண்பனாகக்கூட ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையோ?

திங்கட்கிழமை காலை பஸ் ஸ்டாண்டில் நித்யாவை சந்தித்தான் மகேஷ் . இருவரும் காரில் புறப்பட்டனர் , எஃப்எம் ரேடியோவில் ரஜினிகாந்த் பாடல் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. அவர்களிடையே இருந்த மௌனத்தை நீட்ட விரும்பாமல் ஒருவழியாக கலைத்தான் “ஏன் நித்யா உங்களை பொண்ணு பார்க்க வராங்கன்னு எங்கிட்ட ஒரு வார்த்தைக்கூட சொல்லலை?”

“அப்பாடா, நல்ல வேளை மகேஷ் நீங்களே கேட்டுட்டீங்க, இதைப்பத்தி உங்ககிட்டே எப்படி பேசப்போறேன்னு பயந்துகிட்டிருந்தேன். நல்ல வேளை அப்பாவே சொல்லிட்டார். உங்ககிட்டே சொல்லக்கூடாதுன்னு இல்லை மகேஷ், பையனைப்பார்த்து ரெண்டு வீட்டுக்கும் பிடிச்சிருந்தா முதல்ல உங்ககிட்டேதான் சொல்லியிருப்பேன். உங்களுக்கே தெரியும் முடியறதுக்கு முன்னாடி எல்லார்கிட்டேயும் சொல்லிட்டு அப்பறமா முடியலைன்னா நாலுபேரு நாலுவிதமா பேசுவாங்க அதான் சொந்தத்தில் கூட யார்கிட்டேயும் சொல்லலை. நீங்க என் close friendங்கிறதால உங்ககிட்டே சொல்லியிருப்பேன்னு அப்பா நினைச்சுருப்பாங்க.”

“ஐயாம் வெரி சாரி நித்யா. இந்த விஷயத்தில் நீங்க சொல்றதுதான் சரி. ஆனா உங்களைப்பிடிக்காதுன்னு சொன்னா அவனுக்கு ஏதோ கோளாறுன்னு அர்த்தம்.”

வெட்கத்தால் ஒரு புன்னகை புரிந்தாள். “சரி பையன் பேர் என்ன? போட்டோ பார்த்தீங்களா?”

” ஹும் பேரு பரத், அம்மா போட்டோ காட்டினாங்க. பி.காம் முடிச்சிட்டு AGS ஆபிஸில் அக்கவுன்டன்டா இருக்கார். ஒரு அக்கா அவங்களுக்கும் கல்யாணமாயிடுச்சு.”

“பையனை உங்களுக்கு பிடிச்சிருக்கா?”

“தெரியலை மகேஷ், திடீர்னு இப்படி அரேஞ்ச் பண்ணிட்டாங்க. என்ன செய்யன்னு தெரியலை”

“நித்யா, ஒன்று மட்டும் நியாபகத்தில வெச்சுக்கங்க எந்த முடிவு எடுக்கறதுக்கு முன்னாடியும் ஆயிரம் தடவை வேணும்னாலும் யோசிச்சு முடிவெடுங்க, ஏன்னா நீங்க எடுக்கிற முடிவு உங்க வாழ்க்கையை மாத்தப்போகுது. அப்பா அம்மா என்ன சொன்னாலும் final decision உங்களோடதாயிருக்கணும்.

“ஏன் மகேஷ் அப்பாகிட்ட அப்படி என்ன பேசினீங்க? வீட்டுக்கு வந்து உங்களைப்பத்தியே பேசிக்கிட்டிருந்தார். உங்களை அப்பாவுக்கு ரொம்ப பிடிச்சுபோச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.”

“பெருசா ஒண்ணும் பேசலை நீங்களும் நானும் லவ் பண்றோமான்னு கேட்டாங்க, நான் நாம நல்ல நண்பர்கள்ன்னு சொன்னேன்.”

“ஓ! அதான் அவங்க அப்படி புகழ்ந்து பேசிக்கிட்டிருந்தாங்களா?”

இப்படி பேசிக்கொண்டே ஆபிஸை அடைந்தனர்.

***************

“விசாலம்! விசாலம்! யார் வந்திருக்காங்க பாரு. உட்காரும்மா “என்றார் சுந்தரம். சமையலறையிலிருந்து வெளியே வந்த விசாலம் “அடடே! கயல் வா, வா வீட்டில எல்லாம் சௌக்கியமா? எங்கே அவங்க வரலை? சுகன்யா எப்படியிருக்கா?” கேள்விகளை அடுக்கிக் கொண்டு போனாள் விசாலம்.

“நல்லாயிருக்கோம் அண்ணி, அவங்க பிஸினஸ் விஷயமாக வந்தாங்க, அப்படியே நானும் உங்களையெல்லாம் பார்த்திட்டு கோயிலுக்கும் போயிட்டு போகலாம்னு வந்தேன். மகேஷ் எப்படியிருக்கான்? தீபாவளிக்கு வந்தானா?”

சரி உங்களை மேலும் மர்மத்தில் வைக்க விரும்பவில்லை. வந்திருக்கும் கயல்விழி சுந்தரத்தின் தங்கை, சுந்தரத்தின் பெரியப்பா மகள், பெங்களூரில் வசிக்கிறாள். அங்கு அவள் கணவன் pwd காண்ட்ராக்டர்.இனி கதைக்கு செல்வோம்.

“வந்திருந்தான் கயல், முன்னை மாதிரியில்லை, இப்பல்லாம் வேலை ஜாஸ்தியாயிடுச்சு.ரொம்ப கஷ்டப்படறான் போயி அவன்கூடவேயிருந்திடலாம்னா எனக்கு அடிக்கடி உடம்பு முடியாமல் போயிடுது. கல்யாணப்பேச்சை எடுத்தாலும் கேட்க மாட்டேங்கிறான். என்னவோ அந்த மீனாட்சி தான் கண்ணை திறக்கணும்.”

“எல்லாம் நல்லா நடக்கும் அண்ணி, உங்க நல்ல மனசுக்கு அந்த ஆண்டவன் எந்த குறையும் வைக்கமாட்டான். ஒன்ணும் கவலைப்படாதீங்க.”

“ஏன் கயல் சுகன்யாவை கூட்டிட்டு வந்திருக்கலாம்ல 6 வருஷத்துக்கு முன்னாடி பார்த்தது.”

“இல்ல அண்ணி கடைசி வருஷம் பாருங்க, project, campus interviewன்னு அலைச்சலாயிருக்கா. அதான் அவளை disturb பண்ணலை. அண்ணி இந்த போட்டோவில இருக்கிறது மகேஷா அது?”

“ஆமாம் கயல் அவன் நண்பர்களோட மைசூர் போனப்போ எடுத்தது.”

“நல்லா வளர்ந்து ஹீரோ மாதிரியிருக்கான்.”

இருவரும் பேசிக் கொண்டே சமையலறையினுள் சென்றனர். சுந்தரம் தொலைக்காட்சியில் செய்திகள் கேட்கத்தொடங்கினார்.

****************

புதன்கிழமை மாலை 5 மணிக்கு நித்யாவை பெண் பார்க்க வந்தார்கள். பரத், அவன் அப்பா மற்றும் அம்மா வந்திருந்தார்கள். வந்தவர்களை வரவேற்று காபியும் பஜ்ஜியும் பரிமாறினார்கள். பரத் 6 அடி உயரம் ஒல்லியான தேகம்.

“எங்களைப்பத்தி தரகர் உங்ககிட்டே சொல்லுயிருப்பார். நான் ஆறுமுகம் ரிட்டையர்ட் புரொபசர், பெஸண்ட் நகர்ல சொந்தமா வீடுயிருக்கு. எங்க சொந்தம் எல்லாம் தஞ்சாவூர், கும்பகோணத்தில் இருக்காங்க.” இவர்கள் பேச்சு நீண்டு கொண்டிருந்தது. பரத் மௌனமாக அமர்ந்திருந்தான். ஏற்கனவே நித்யாவை போட்டோவில் பார்த்திருந்ததால் அவளை நேரில் பார்க்கும் ஆவல் அதிகமாகியிருந்தது.

நித்யாவை கூட்டிக்கொண்டு வந்தார்கள். ஏற்கனவே நாம் வர்ணித்தவை எல்லாம் ஒரு சிறு துளி என்பது போல முழுமதியாக ஒளிவீசினாள்.அவளது நிறத்துக்கு அந்த பச்சை நிறப்புடவை மேலும் அழகு சேர்த்தது. பார்த்த மாத்திரத்தில் பற்றிக்கொள்ளும் பாஸ்பரஸாக பரத் மனது அடித்துக்கொண்டிருந்தது.

ஒரு இரண்டு நிமிடம் கழித்து பரத்தும் நித்யாவும் தனியாக பேச அனுமதித்தனர்.

ஆண்களுக்கு வெட்கம் வராது என யார் சொன்னது. அன்று நித்யாவின் அழகை கண்டு பரத் மிகவும் வெட்கத்தால் சிவந்திருந்தான்.அவளை அமரச்செய்து தானும் அமர்ந்தான் பரத்.

“எனக்கு என்ன பேசறது எப்படி பேசறதுன்னு தெரியலை! நீங்க CA முடிச்சிட்டீங்கன்னு சொன்னாங்க, future பத்தி என்ன ப்ளான் பண்ணியிருக்கீங்க.”

“எனக்கு தனியா நிறுவனம் தொடங்க ஆசை.”

“நான் AGS ஆபீஸில் அக்கவுன்ட்ஸ் ஆபிஸரா இருக்கேன். தண்ணி, தம் அந்த மாதிரி எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லை. வாழ்க்கையில் பெருசா கனவுன்னு எதுவுமில்லை. உங்களை எனக்கு பிடிச்சிருக்கு, இனி நீங்கதான் சொல்லணும்.”

“முடிவெடுக்கறதுக்கு முன்னாடி எனக்கு கொஞ்சம் பேசணும். எனக்கு CS அப்புறம் Chartered financial analyst course படிக்கணும். எங்க அப்பா அம்மாவுக்கு யாருமில்லை கல்யாணத்துக்கப்புறமா நம்மக்கூட தான் இருப்பாங்க. எனக்கு நண்பர்கள் அதிகம்.”

“சரி என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு படிக்கலாம் எனக்கு ok”.

“சரி எனக்கு கொஞ்சம் டைம் குடுங்க” என்றாள் நித்யா. பின் இருவரும் வெளியே சென்றதும் அவரவர் பெற்றோருடன் தனித்தனியே கலந்தாலோசித்தனர்.

“அப்போ நீங்க யோசிச்சு முடிவை சொல்லுங்கள், நாங்க கிளம்பறோம்” என பரத் அப்பா சொல்ல, வாசல் வரை வந்து வழியனுப்பினர்.

—-கண்களில் தோன்றி உள்ளத்தில் முடியும் காதல் என்பது பொய். உள்ளத்தில் தோன்றி உயிர்பிரியும் வரை உள்ளதே காதல்.

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 9

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 9

அடுத்து வந்த சில நாட்களில் மகேஷும் நித்யாவும் அடிக்கடி சந்தித்துக்கொண்டனர், பகல் உணவு வேளைகளில் சேர்ந்து உண்டனர், மகேஷின் பெற்றோருடன் சிலமுறை அவள் தொலைபேசியில் பேசியிருந்தாள். நித்யாவின் கண்ணியம் மிக்க பெண்மை அவனை மிகவும் ஈர்த்தது. அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை மகேஷ் தனக்கு தேவையான சிலவற்றை வாங்க காரில் வெளியே கிளம்பினான்.

வழியில் பேருந்து நிறுத்தத்தில் நித்யா நின்றிருப்பதை பார்த்து காரை அருகில் சென்று நிறுத்தினான், “ஹலோ நித்யா!” என்றவன் நித்யாவின் அருகில் இருவர் நின்று தன்னையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை பார்த்து சற்றே அமைதியானான். “ ஹலோ மகேஷ்” அப்பா நான் சொன்னேன்ல மகேஷ் இவருதான். மகேஷ் இவரு எங்க அப்பா, இது என்னோட செல்லம் எங்க அம்மா”

“ஓ மகேஷ்! உங்களைத்தான் பார்க்கணும்னு நினைச்சிகிட்டிருந்தேன், போன ஒரு வாரமா எப்போ போன் எடுத்தாலும் மகேஷ் மகேஷ்ன்னு உங்கள பத்திதான் பெசிகிட்டிருப்பா, என் பொண்ணு இதுவரை யாரைபத்தியும் எங்கிட்ட இந்தமாதிரி பேசினதில்ல, மகேஷுக்கு இது பிடிக்காது, மகேஷுக்கு இது பிடிக்கும், மகேஷ் இப்படி செய்வாரு “

“ சிரித்துக்கொண்டே அங்கிள் எங்கே போகணும், நான் ஷாப்பிங் போயிக்கிட்டிருக்கேன் நான் வேணா ட்ராப் பண்றேன்” என மகேஷ் கூற அனைவரும் காரில் ஏறிக்கொண்டனர் “ மகேஷ் தி.நகர் போகணும்ப்பா” “சரி அங்கிள்” ”அப்புறம் மகேஷ் அப்பா அம்மா எல்லாம் எங்கே இருக்காங்க என்ன செய்றாங்க?”

“ அப்பா, அம்மா ரெண்டு பேரும் மதுரையில இருக்காங்க, அப்பா சுந்தரம் ரிட்டையர்ட் தாசில்தார், அம்மா விசாலம் எங்க வீட்டோட முதுகெலும்பு, கூட பிறந்தவங்க யாரும் இல்லை நான் வளர்ந்தது படிச்சது எல்லாம் மதுரையிலதான். இப்போ சென்னை வந்து ரெண்டு வருஷமாகுது. ஒரு சாப்ட்வேர் கம்பெனியில வேலை பார்க்கிறேன்”

“நான் ஜஸ்ட் தெரிஞ்சிக்கலாம்னு கேட்டேன் மகேஷ் தப்பா நினைக்கவேண்டாம்.” தன் மனைவியிடம் திரும்பி “ நம்ம கவிதா அப்பாவும் மதுரையில தானே இருக்காங்க அவங்க வீடு எந்த ஏரியா?” எனக் கேட்டார்.

“ ஆமா அவங்க திருமங்கலத்தில் இருக்காங்க,”

“Aunty எங்க வீடும் திருமங்கலத்திலதான் இருக்கு, அவங்க அப்பா பேர் என்ன, என்னவா இருக்காங்க? “

“தெரியலப்பா அவங்க நித்யாவோட மாமாவுக்கு கொஞ்சம் தூரத்து சொந்தம்”

இதற்குள் வண்டி தி நகருக்குள் நுழைந்தது, தி நகர் எனப்படும் தியாகராய நகர் இன்றைய சென்னையின் முக்கியமான வணிக பகுதிகளில் ஒன்று. சென்ற நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த மாம்பலம் ஜமீன்தாரின் கீழ் இருந்த பகுதிகளை இணைத்து ஜஸ்டிஸ் பார்ட்டியின் தலைவர் திரு. சர் தியாகராய செட்டி என்பவரால் 1923ல் தொடங்கி 1925ல் விளைநிலங்களை சீர்படுத்தி உருவாக்கப்பட்டது இந்த தியாகராய நகர். குடியிருப்பு பகுதியாக வடிவமைக்கப்பட்ட இது பின்னாளில் ஒரு வணிக பகுதியாக உருமாற்றம் பெற்றது. இன்று சென்னையில் ஷாப்பிங் என்று சொன்னாலே எல்லோர் நினைவிலும் வருவது தி. நகர்.

தி. நகரில் இருந்த அந்த தலைமுறைகள் கடந்த பட்டு சாம்ராஜ்யத்தின் முன் கார் சென்று நின்றது. “கடைக்குள் நுழைந்ததும் ஒரு விற்பனையாளர் முகமன் கூறி வரவேற்றார்.

“ என்ன சார் பார்க்கணும்,?”

“பட்டுப்புடவை” என்றாள் நித்யா.

“இந்த பக்கமா வாங்க சார், என்ன ரேஞ்சுல பார்க்கிறீங்க?”

“ஒரு எட்டு முதல் பத்தாயிரத்துக்குள்ள” என்றார் நித்யாவின் அப்பா.

“டேய் தம்பி பட்டுப்புடவை பத்து ரேஞ்சு தம்பி கூட போங்க சார் காண்பிப்பாங்க” என்றார்.

நித்யாவையும் அவள் அம்மாவையும் அவர்கள் குறிப்பிட்ட இடத்தில விட்டுவிட்டு மகேஷும் நித்யாவின் அப்பாவும், சுற்றி நகர்ந்தனர், “ அங்கிள் ஏதாவது விசேஷமா? பட்டுப்புடவை எல்லாம் வாங்குறீங்க?”

“மகேஷ் உங்களுக்கு விஷயமே தெரியாதா வர்ற புதன்கிழமை நித்யாவை பெண் பார்க்க வர்றாங்க, நித்யா உங்களுக்கு சொல்லியிருப்பான்னு நெனச்சேன்.” என்றார்.

ஒரு நிமிடம் அதிர்ச்சியில் உறைந்தவனை பார்த்து “ என்ன மகேஷ் ஷாக் ஆயிட்டீங்க?”

“ஒண்ணுமில்லே அங்கிள்” தன் அதிர்ச்சியை மறைத்துக்கொண்டான்.

–காதல் பல அதிர்ச்சிகள் கொடுக்கும், காத்திருந்து அதிர்வோம்.

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 8

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 8

மௌனம் ஒரு உலகமொழி, பேராற்றல் வாய்ந்தது, உலக மாறுதல்களுக்கும் பல சமூக புரட்சிகளுக்கும் வித்தானது. சண்டையில் மௌனம் சமாதானம், ஆன்மீகத்தில் மௌனம் ஞானம், இரு உள்ளங்களின் மௌனம் புரிதலை உண்டாக்குகிறது. மகேஷ் மற்றும் நித்யாவின் மௌனத்தை சர்வர் வந்து கலைத்தார், “சார் உங்க சாப்பாடு ரெடி” அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்து கிளம்ப மணி 8.30 ஆனது. கடைசியாக மகேஷும் நித்யாவும் காரில் புறப்பட்டனர். காரிலும் மௌனம் தொடர்வதை விரும்பாத மகேஷ் “என்ன நித்யா அமைதியா வரீங்க?”

“இல்லை மகேஷ் ஜஸ்ட் சும்மாதான்”

“ஏன் நித்யா நீங்க சென்னை வந்து எத்தனை வருஷமாகுது?”

“ஒரு வருஷமா ஏன் கேட்கிறீங்க?”

“ இல்லை இந்த காலத்தில இப்படி ஒரு பொண்ணா? நீங்க ரொம்ப different நித்யா” ஒரு புன்னகை மட்டும் பதிலாக வந்தது.

மகேஷின் செல்போன் செல்லமாக சிணுங்கியது ப்ளூ டூத் மூலமாக காரில் இணைத்திருந்தான். அம்மாவிடமிருந்து அழைப்பு என டிஸ்ப்ளே காட்டியது.

“ஹலோ மகேஷ் நான்தாண்டா அம்மா பேசறேன், நல்லாயிருக்கியா? பிறந்தநாள் எப்படி பார்ட்டி எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சுதா, இன்னைக்கு நானும் அப்பாவும் நம்ம மீனாட்சியம்மன் கோயிலுக்கு போயி அபிஷேகம் செஞ்சிட்டு வந்தோம்”

“நான் நல்லாயிருக்கேன் மா, எதுக்குமா கோயில்ல எல்லாம், அதுக்கு பதிலா ஏதாவது ஏழைகளுக்கு உதவி பண்ணியிருந்தா கடவுள் ரொம்ப சந்தோஷப்பட்டிருப்பார்.”

“அப்படியெல்லாம் சொல்லாதே மகேஷ் ஏதோ எங்களுக்கு தெரிஞ்சது நாங்க செஞ்சோம், அப்படியாவது அந்த ஆண்டவன் கண்ணை தொறந்து எனக்கு ஒரு மருமகளை தரமாட்டானா.”

“போதும்மா, இன்னைக்குமா விட்டுடு மா முடியலை. சரி என் கூட ஒரு friend இருக்காங்க அவங்க உங்ககிட்டே பேசனுமாம்” என நித்யாவிடம் பேச சைகை செய்தான்.

அதுவரை அமைதியாக கேட்டுக்கொண்டிருந்த நித்யா சங்கோஜத்தில் நெளிந்தாள்

“ஹலோ aunty நான் நித்யா பேசறேன் நல்லாயிருகீங்களா உங்களுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ் சொல்லணும் எப்படி சொல்லப்போறேன்னு நெனச்சிக்கிட்டு இருந்தேன். என்ன aunty என்ன ஞாபகம் இல்லையா அன்னைக்கு ஊருக்கு போகும்போது கோயம்பேடு வரை லிப்ட் குடுத்தீங்களே” என

“நான் நல்லாயிருக்கேன்மா, நீ நல்லாயிருக்கியா, நீயும் மகேஷும் ஒரே ஆபீசில் வேலை பார்க்கிறீங்களா?”

“இல்லை aunty நான் என் கம்பெனி வேலை விஷயமா மகேஷ் ஆபீஸ்க்கு போயிருந்தேன்.”

“ சரிம்மா நான் அப்புறமா கூப்பிடுறேன் யாரோ வாசல்ல வந்திருக்காங்க” போனை துண்டித்ததும்,

“ஏன் மகேஷ் உங்களுக்கு கடவுள் மேல நம்பிக்கை இல்லையா?”

“ஐயோ! அப்படியெல்லாம் இல்லை நித்யா நம்பிக்கை வேறு மூட நம்பிக்கை வேறு, எங்கம்மா அது இது என ஏகப்பட்ட வேண்டுதல் செய்வாங்க, இன்னும் என் பிறந்தநாள் வேறயா சொல்லவே வேண்டாம்”

“உங்க நல்லதுக்குதானே சொல்றாங்க”

மெதுவாக இருவருக்கும் இடையில் உரையாடல் ஒரு புதிய பரிணாமத்தை எட்டியிருந்தது, ஆரம்பத்தில் இருந்த மிஸ். மிஸ்டர் போன்றவை காணாமல் போயின.

“கேட்கிறேன்னு தப்பா நினைக்காதீங்க, நீங்க ஏன் இன்னும் கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன்கிறீங்க, சாரி நான் தெரிஞ்சிக்ககூடாதுன்னா சொல்ல வேண்டாம்”.

“நோ நோ நித்யா! உங்ககிட்டே சொல்றதிலே என்ன? என் லைப்ல நிறைய ambition இருக்கு, நான் கல்யாணம்னு பண்ணா அது லவ் மேரேஜ்தான் ஒரு பொண்ண பார்க்கணும், நமக்கு பிடிச்ச பொண்ணு இவதான்னு மனசு சொல்லணும், அவ இல்லைன்னா உலகமே இல்லைன்னு தோணனும், அவளுக்காக என்ன வேணாலும் செய்யணும்னு தோணனும், அப்படி ஒரு பொண்ண பார்த்து பழகி அப்புறமா என்னோட அப்பா அம்மா முன்னாடி கொண்டுபோய் இவதான் உங்க மருமகள்னு சொல்லணும்”

அவன் பேசப்பேச அவன் ரசனையை கண்டு வியந்த நித்யா “ உங்களுக்கு வரபோற மனைவி ரொம்ப லக்கி” என்றாள். அவள் இறங்கவேண்டிய இடம் வந்துவிட “ நித்யா உங்களுக்கு ஓகேன்னா எங்க ஆபீஸ்ல உங்க வொர்க் முடியற வரைக்கும் என் கார்லயே வேணா வாங்களேன்.” அவள் மறுத்துவிட்டு நன்றிகூறி தன் வீடு நோக்கி நடக்க தொடங்கினாள். அவளிடம் இருந்த தன்னம்பிக்கை, கண்களில் தெரிந்த கர்வம் அவனுக்கு பாரதியின் வரிகளை நினைவுபடுத்தின

“நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்

நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்

திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் இருப்பதால்

செம்மை மாதர் திறம்புவதில்லையாம்”

–காதல் பல கவிதைகளை தோற்றுவிக்கும் ஆற்றல் பெற்றது. கவிதை தோன்றும் வரை காத்திருப்போம்.

Top mistakes which make “LIFE-SAVING” medicines “LIFE-KILLING”

Our ancestors were known for living without medicines but we have trapped ourselves and our future generations with medicines.I wanted to write down this article when I learnt few habits with respect to handling medicines from my husband. He used to carry a small first aid kit with him wherever he travels.The warnings he had given me all through and the outcomes of all my personal experiences are here for you to read and realise how small mistakes in handling/taking life-saving medicines can kill our lives.

  • SELF-MEDICATION-All of you can guess this item under this topic.But have we really stopped this worst habit of self medicating?. The answer honestly should be NO.Doctors/Medical Practitioners examine a patient,enquire thoroughly on medical history and then provide a prescription which is relevant to that scenario. But we try to have medicines by ourselves based on our “so-called” knowledge/word of mouth or use any over-the-counter.There will be no danger unless things happen right.But what would be the result when some side effects affect your organs unknowingly?We neither know nor can make a guess on it. Atleast adults would be able to scream on adverse effects,if any.What would infants/babies/toddlers do?They would have no clue on what had happened.Always approach a doctor when you are ill and take only the medicines prescribed by him/her.
  • Trying to use the “LAW OF DIRECT PROPORTIONS” in dosage-I have heard from many people that they take a tablet X twice the dosage than prescribed if the illness is uncontrollable.This mostly happens with pain killers. If taking one gives you good result it doesn’t necessarily imply that taking two will give you better results. People do this in the reverse manner too.I feel better than yesterday today so let me reduce my dosage. An absolute error is this. A doctor prescribes a dosage/course of medicines after having evaluating the patient and knowing the drugs. Increase the level of tolerance in you rather than increasing a drug dosage.Any illness will have its own course of action in your body and in the similar fashion every drug will have its own reacting time.
  • REUSING A PRESCRIPTION-Most of us try to self-medicate from our earlier prescriptions.We try to buy the medicines which had been prescribed by the doctor few months ago for the same illness instead of visiting the doctor again.Of-course every hospital has a long queue and many eat your entire day before you get an appointment.But is your well-being not more important?You might suffer from the same simple fever which you had suffered 6 months ago.But using the same medicines without doctor advice is definitely not advisable.
  • LETHARGIC PURCHASE AT PHARMACY-How many of us read the label in the medicine,check for expiry date,check for match of drugs as prescribed by doctor at the moment we purchase from the pharmacy?We don’t do at all.We assume that the medicines we take home are the ones which the prescription reads.NEVER ASSUME.HAVE AN EYE.Have you ever been keen on noticing that the name of medicine & expiry date is not cut in the medicine strip provided?The answer is again a NO atleast from 50% of us. This lethargy ends up in many confusions. Say for example,doctor has prescribed you a medicine X for giddiness during travel and you have this medicine X with other “n” number of other medicines.In case of emergency how would it be possible for you or someone who is accompanying you to identify this medicine X if the name is cut?The emergency condition will still worsen.Always keep in mind to carefully read all instructions/labels in the medicine,verify the name across the doctor’s prescription and also check for expiry date right at the counter before you pay the bill and receive a bill only if it covers all information.
  • HOARDING DRUGS-In every house there will be strip of paracetamol.Hope none of you will deny this. I agree that fever is quite common and we need the medicine handy. But please make it a point to consult your family doctor 3 months once on emergency/preliminary drugs for the family and then have it handy.I say this because drugs keep changing and so are the medical conditions.We are no experts at it. You would have noticed many messages floating around saying few very commonly used drugs were banned .How dangerous it would be when we hoard such a “banned” medicine and try to provide our sickly kith and kin?Keep a note of the expiry date and kindly throw away expired drugs right away. Because when a real emergency occurs not all of us will have that presence of mind to verify the name,expiry date and stuffs. My husband always revives the contents of his first aid kit and places the then prescription and bill in the box. He makes it a point to discard the expired medicines immediately.
  • NOT CARING ABOUT SHELF LIFE-We have been used with the term “EXPIRY DATE” w.r.t medicines.There is something called shelf life too.When I had visited my son’s pediatrician she enlightened me on this.There are few types of syrups/drops/tonic/pills which comes with an instruction like “Use it within 5 days from day of opening the bottle/Don’t use beyond 24 hours of suspending the medicine”. Be careful to note such specific instructions and discard the medicines then and there.
  • SHARING PRESCRIPTIONS-Sharing always comes out of caring but that would not be the case with medicines. Sharing might turn fatal.We would come across this statement very often “Medicine Z gave me a quick relief,why don’t take a try?”. Wanna take a try and stay at bed permanently? Please don’t share your medications with anyone else. Remember you are unique and so is the person at the receiving end. Medical conditions,physiology,drug reactions are not going to be the same even if the symptoms and complications sound similar.
  • TAKING OVER-THE-COUNTER MEDICINES/ALTERNATE MEDICINES-We have the habit of trusting the pharmacists/workers in the pharmacy than our doctors. A medical emergency occurs and the next immediate move of 90% of the population would be to reach a near-by medical shop and ask for a medicine by murmuring tits and bits of the actual scenario. Even if the pharmacy people refuse to offer any medication without prescription we would be ready to make all possible dramas to get the medicine or atleast the name of the medicine. This is equally harmful as self-medication.Many OTC drugs have proved to be fatal and that is the reason behind making it compulsory to provide prescription at the time of purchase.(Some pharmacies crack us down by demanding prescription for certain items they sell which is never prescribed by  any doctor like health drink mix,inhalers etc).The next common thing which happens is accepting /using a drug X instead of drug Y(prescribed) just because it was not easily available. Always have the habit of asking the doctor if the medicines prescribed would be easily available across the city.If the answer is going to be no,take it as your right to know the alternative medicine from medical practitioner at the same juncture.
  • SHOWCASING YOUR PHYSICAL STRENGTH ON PILLS-Do you find the topic funny? How many of try to break the unbreakable tablets before swallowing it?Many powder the tablets and consume. A few have the habit of scrapping a top layer since it gives a bitter taste. Many others discard few parts of a capsule. All these might seem as jokes. But they might turn into serious health issues at times. Know the right way to consume a medicine and do it right.
  • WRONG COMBINATION OF FOOD-Always make it a habit to know from your doctor what food have to be avoided when you are on a medication. Few foods might react adversely with certain combination of drugs or a lot of foods might not let drugs to react right.Hence know them right and incorporate them into your food accordingly.It is mandatory to avoid alcohol,tobacco and nicotine products since it might have an adverse effect.

To sum up,keep your doctor as the first point of contact and reliance when it comes to treating sickness and medicines.Speak to your doctor very clearly on the following

  1. What are the medicines prescribed along with the dosage?
  2. What are the possible side effects and immediate remedies?
  3. Medical allergies,if any
  4. What type of food to avoid?
  5. Availability of the medicine in pharmacies across the city and alternate medicines
  6. When to increase/decrease the dosage?
  7. Symptoms/Necessity to stop usage of medicine,if any

Wishing you a healthy and happy life 🙂

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 7

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 7

எப்படிப்பட்ட வீரனும் வாழ்க்கையில் சில நேரம் கோழையாகிவிடுகிறான். அப்படித்தான் அன்று தயங்கித் தயங்கி தன் மனதில் நிலைகொண்டிருந்த கேள்வியை கேட்டுவிட்டான் மகேஷ். “நித்யா உங்ககிட்டே ஒன்னு கேட்கணும் தப்ப நினைக்க மாட்டீங்கன்னு நினைக்கிறேன்”.

அவனை துளைத்துவிடுவது போல தன் காந்த விழிகளால் உற்றுப்பார்த்தாள் நித்யா, பின் என்ன கேட்கபோகிறானோ என்ற பயத்தில் “ கேளுங்க மகேஷ்” என்றாள். “இன்றைக்கு ஈவினிங் நீங்க freeயா இருந்த ஒரு சின்ன பார்ட்டி இருக்கு”, முறைத்துவிடுவதுபோல் பார்த்தவளிடம் “தப்பா நினைக்காதீங்க இன்னைக்கு என்னோட பிறந்தநாள். ஆபீஸ்ல friends எல்லாம் ட்ரீட் கேட்டாங்க அதன் இங்க பக்கத்தில ஒரு ரெஸ்டாரன்ட்ல பிளான் பண்ணியிருக்கோம். நீங்க வந்தா நான் ரொம்ப சந்தோஷப்படுவேன்” என்றான்.

எங்கே அவன் தன் கண்ட மற்ற ஆண்களைப்போல் காதல் அது இது என்று சொல்லிவிடுவானோ என எண்ணியவள் ஒரு நீண்டபெருமூச்சுடன் “Oh! many more happy returns of the day. ஆனா பார்ட்டிக்கு என்னால வரமுடியாது, லேட் ஆயிடும் வீட்டுக்கு போக நேரமாயிடும் friends இல்லாம நான் தனியா போகணும் அதான்” என்றவளிடம், “உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லேன்னா நான் என்னோட கார்ல உங்கள ட்ரோப் பண்ணிடறேன் எப்படியும் அதே ஏரியா தானே” என்றான், “அப்போ அன்னைக்கு பஸ்ல வந்தீங்க அன்னைக்கு நைட் கோயம்பேட்டுக்கு கால் டாக்ஸி” எனக் கேட்டாள்.”அது அன்னைக்கு கார் ரிப்பேர் சர்வீஸ்க்கு கொடுத்திருந்தேன். உங்கள பத்திரமா வீட்ல கொண்டு சேர்க்கவேண்டியது என்னோட பொறுப்பு நம்பிக்கையோட வாங்க” என வேண்டினான்.

“நான் ட்ரை பண்றேன் மகேஷ் வேலையை பொறுத்து” என்றவளிடம், “ப்ளீஸ்” என கெஞ்ச அவளும் சரி என ஒப்புக்கொண்டாள். “நீங்க சரியாய் 6 மணிக்கு இங்க கீழே மெயின் கேட் பக்கத்தில வந்திடுங்க நான் உங்கள பிக் அப் பண்ணிக்கிறேன், அப்புறம் உங்கள எப்படி காண்டாக்ட் பண்ண உங்க மொபைல் நம்பர் கிடைக்குமா”

“ இல்லை உங்க நம்பர் கொடுங்க நான் கால் பண்றேன்” என்று அவன் தந்த பத்து இலக்கங்களையும் தன் மொபைல் போனில் குறித்துக்கொண்டாள்.

அவர்கள் பிரிந்ததும் “டேய், யார்ரா அந்த பொண்ணு சும்மா தேவதை மாதிரி இருக்கா?” என சிவா கேட்க “ இவதாண்டா நான் அன்றைக்கு சொன்ன பொண்ணு என்ன பஸ்ல எல்லார் முன்னாடியும் திட்டி கீழே இறக்கி விட்டுட்டா”

“டேய்! நீ ரொம்ப லக்கிடா குட்டு வாங்கினாலும் மோதிரக்கையாலே தான் குட்டு வாங்கியிருக்கே? என்ன அவமேல லவ்வா?” என கிண்டலடித்தான் சிவா.

“டேய் அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை ரொம்ப நல்ல பொண்ணுடா.”

“டேய் நான் எப்போடா அவளை கெட்டவன்னு சொன்னேன், இப்புடித்தான் சொல்வீங்க கடைசியில் எல்லாம் எங்க முடியும்னு எங்களுக்கும் தெரியும்” என வேடிக்கையாக பேசிக்கொண்டே தங்கள் இருக்கையை அடைந்தார்கள்.

சரியாக மாலை 6 மணிக்கு மகேஷும் சிவாவும் ஆபீசில் இருந்து வெளியே வந்து கார் பார்கிங்கில் இருந்த அவனுடைய பழுப்பு நிற ஸ்விப்ட் காரை எடுத்துக்கொண்டு மெயின் கேட் அருகில் வந்தார்கள், அங்கே நித்யா இல்லை, தொடர்புகொள்ள எந்த வசதியும் இல்லை, ஒரு வேளை போயிருப்பாளோ சே சே இருக்காது ஒரு பத்து பதினைந்து நிமிஷம் வெயிட் பண்ணி பார்ப்போம் என்று முடிவு செய்தனர். சரியாக 6.15க்கு நித்யா வந்தாள் “ சாரி உங்களை ரொம்ப நேரம் காக்க வெச்சுட்டேன்னு நினைக்கிறேன், கிளம்பு போது போன் பாஸ் ஒரு முக்கியமான பிளே வேணும் ஈமெயில் பண்ண சொன்னார் அதான் லேட்”

“ சாரி எல்லாம் சொல்லாதீங்க நாங்களும் இப்போ தான் வந்தோம் நாங்க நீங்க போயிட்டீங்களோ என நினைச்சோம்.” என்றான் மகேஷ். அவன் சரளமாக பொய் சொல்வதை பார்த்த சிவா ஆச்சர்யப்பட்டான். “, சரி போகலாமா” என்றபடி காரில் அமர்ந்தனர், மகேஷ் சார் ஓட்ட சிவா முன்னிருக்கையில் அமரந்து கொள்ள, நித்யா பின் இருக்கையில் அமர்ந்தாள். புறப்பட்ட ஒரு 10 நிமிடத்தில் ஒரு பெரிய ரெஸ்டாரன்ட் வாசலில் கார் சென்று நின்றது. “ முன்பே ரேசெர்வே செய்யப்பட்டதால் அவன் ஆபீசில் உடன் பணிபுரிபவர்களும் ஒரு சில நண்பர்களும் இருந்தார்கள். இவர்கள் வருவதை பார்த்து அனைவரும் வந்து மகேஷுக்கு மீண்டும் வாழ்த்துக்களை சொல்லிகொண்டனர். எல்லோரையும் தனித்தனியே சந்தித்து தன் நன்றியையும் தெரிவித்துகொண்டான் மகேஷ்.

பின்னர் கேக் கொண்டு வரப்பட்டது அனைவரும் சுற்றி நின்று வாழ்த்து பாட மகேஷ் கேக் வெட்டி எல்லோருக்கும் கொடுத்தான், பின் ஆண் நண்பர்கள் பலர் யார் தேசத்தின் சிறந்த குடிமகன் என்பதை நிரூபிக்க போட்டியில் இருந்தனர். அவர்களிடம் இருந்து விலகி நித்யா அமர்ந்திருந்த இடம் நோக்கி வந்தான் மகேஷ், என்ன நித்யா ஒரே டென்ஷனா இருக்கீங்களா freeயா இருங்க என்றான். “ இந்நாட்களில் சாப்ட்வேர் IT எனப்படும் மென்பொருள் துறையில் பணியாற்றும் பலரிடம் ஒரு வித்தியாசமான வழக்கம் தோன்றியுள்ளது, மற்ற துறைகள் போலல்லாமல் இவர்கள் வேலை மேல் நாட்டை சார்ந்திருப்பதால் இவர்கள் வேலை நேரம், உணவு, பேச்சு, உடை என அனைத்தும் மாறிவிட்டது. பலர் நாகரீகத்தின் மேன்மை என இதை கருதுகிறார்கள். அனால் இவர்கள் நம் தேசத்தின் பண்பாட்டையும் தமிழர் கலாச்சாரத்தையும் பின்னுக்கு தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்காக எல்லோரும் அது போல் இல்லை நம் மகேஷை போலவும் பலர் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். சரி நமக்கெதற்கு இந்த தேவையற்ற பேச்சு நாம் நம் மகேஷிடம் செல்வோம்.

நித்யா சாப்பாடு ஆர்டர் பண்ணலாமா என கேட்டு ஒரு மெனு கார்டை அவல் கையில் கொடுத்தான் மகேஷ், எல்லோரும் அவர் அவர் விருப்பபடி ஆர்டர் செய்தார்கள், நித்யா மட்டும் மிகவும் யோசித்து குறைந்த அளவே சொல்லியிருந்தாள். “ நித்யா சாப்பாடு தானே ப்ளீஸ் நல்லா சொல்லுங்க இன்னும் uncomfortable பீல் பண்ணாதீங்க” என்றான்.

“ இல்லை மகேஷ் எனக்கு இது போதும் சாப்பாட்டை வேஸ்ட் பண்றது எனக்கு பிடிக்காது “. இதற்குள் ஒருவர் குடி மயக்கத்தில் நட்பை பற்றி ஒரு பாடல் பட அவர் விட்ட இடத்திலிருந்து மற்றொருவர் தொடர ஒரே பட்டும் சத்தமுமாக இருந்தது, “மகேஷ் நீங்க குடிக்கமாட்டீங்களா?” என கேட்டல் நித்யா, “ இல்லை நித்யா எனக்கு குடிக்கறது சிகரட் பிடிக்கறது இதெல்லாம் பிடிக்காது” மெதுவாக சத்தங்களுக்கு இடையில் இரு மனைகள் மட்டும் தனியே ஒன்றை ஒன்று அளந்துகொண்டிருந்தது.

–மனம் என்பது குரங்கானால் காதலில் மட்டும் ஏன் அது பிடி தளர்த்தி தாவுவதில்லை? காத்திருப்போம்.

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 6

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 6

இரவெல்லாம் துளிக்கூட உறக்கமில்லை நித்யாவுக்கு, ஒரு புறம் பேருந்து பயணம் மறுபுறம் மகேஷ். பொதுவாகவே அவள் பேருந்தில் பயணம் செய்யும்போது தூங்குவதில்லை. “சே! இப்படியெல்லாம் நடந்தது என்று தெரிந்தால் மத்தவங்க என்ன நினைப்பாங்க. காலையில திட்டின நானே ஈவினிங் போயி ஹெல்ப்னு நின்னோமே! என்ன இருந்தாலும் நாம அப்படி நடந்திருக்ககூடாது. சரி சரி! இத்தோட மறந்திருவோம். காலை மணி 7.30க்கு பேருந்து மதுரை சென்றடைந்தது, அழைத்துச் செல்ல அப்பா வந்திருந்தார். “என்னம்மா travel எல்லாம் வசதியாயிருந்துதா?” ஆம் ஓகேப்பா வழக்கம்போல தூக்கமே வரலை. ஆட்டோ பிடித்து இருவரும் அவர்கள் தங்கியிருந்த ஹோட்டலுக்கு சென்றனர்.

“ஹலோ! அம்மா நான்தான் மகேஷ் பேசறேன். வீட்டுக்கு நல்லபடியா போய் சேர்ந்தீங்களா, ஆபீஸ்ல மீட்டிங் அதான் போன் பண்ண மறந்திட்டேன்”

“பரவாயில்லப்பா, பஸ் கொஞ்சம் லேட். உக்காந்திட்டே வந்ததுல உடம்பு வலியா இருக்குது அவ்வளவுதான். நீ சாப்பிட்டியாப்பா”

“ சாப்பிட்டேன் மா! சரி எனக்கு கொஞ்சம் நேரமாச்சு நான் ஈவினிங் கூப்பிடுறேன்” என கூறி தொடர்பை துண்டித்தான்.

நாட்கள் வேகமாய் சென்றது, இப்போதுதான் தீபாவளி வந்ததுபோல் இருந்தது அதற்குள் ஒருவாரம் ஓடிவிட்டது. தீபாவளிக்கு மதுரை சென்று அன்றுதான் பணிக்கு திரும்பியிருந்தான் மகேஷ். ஒருவாரம் விட்டு சென்ற வேலை மொத்தம் குவிந்து கிடந்தது. துளிக்கூட ஒய்வு இல்லாமல் அனைத்தையும் துரிதமாக செய்துகொண்டிருந்தான். சிவா வந்து அழைத்தபோதுதான் மதிய உணவு நேரம் என்று உணர்ந்தான். கேன்டீன் நோக்கி செல்லும்போது தூரத்து டேபிளில் அமர்ந்திருப்பது நித்யா போல தோன்றியது. தன் கண்களை தன்னாலேயே நம்ப முடியவில்லை, ஒரு வேளை இது ஏதும் கனவா என எண்ணினான். அருகில் சென்றபோது தான் அது கனவில்லை நித்யாவேதான் என தெரிந்தது.ஆவலுடன் வேறு யாரோ ஒரு பெண்ணும் அமர்ந்திருந்தாள், இப்போ போய் பேசலாமா எதாவது தப்பா நினைப்பாளோ? எனத் தயங்கியவனை அவள் பார்த்துவிட்டாள். சரி இனி பேசிட வேண்டியதுதான்

“ஹலோ மிஸ்.நித்யா What a surprise? என்ன எங்க கம்பெனியில” என கேட்க.

“ஹலோ மிஸ்டர். மதன்”

“நோ இ ஐயாம் மகேஷ்” என்றான்.

“Oh Sorry! மகேஷ், நீங்க இங்கேயா வேலை பார்க்கிறீங்க?

“எஸ் இங்கே தான் Senior software engineerஆ இருக்கேன்” என்றான்.

“எங்க ஆடிட் firm தான் இந்த கம்பெனிக்கு அக்கவுண்ட்ஸ் எல்லாம் பார்க்கிறோம், அண்ட் இப்போ Half yearly closure அதான் அக்கவுண்ட்ஸ் sectionல் ஆடிட் பண்ண வந்திருக்கிறோம். இவங்க என் கூட வேலைபார்க்கிறாங்க பேரு வர்ஷா” என இருவரும் பரஸ்பரம் ஹலோ மற்றும் புன்னகை பரிமாறிகொண்டார்கள்.

இவன் என் friend சிவா என அறிமுகபடுத்தினான்.

“சாரி மகேஷ் உங்கள தப்பா நினைச்சி அன்றைக்கு பஸ்ல எல்லார் முன்னாடியும் திட்டிட்டேன், ஐயம் வெரி சாரி என்றாள். அன்றைக்கு இருந்த டென்ஷன்ல ஒரு தேங்க்ஸ் கூட சொல்லாம போயிட்டேன். Thank you so much” என்றாள்.

“இட்ஸ் ஓகே! தேங்க்ஸ் எல்லாம் வேண்டாம் இப் யூ டோன்ட் மைன்ட் உங்க கூட லஞ்ச் சாப்பிடலாமா?” என கேட்டான். அவளும் சம்மதிக்க சாப்பாடு டோக்கன் வாங்க போனான். “ என்ன நித்யா பாய் frienda?” என கேட்டாள் வர்ஷா. “சே சே அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல தெரியும் அவ்வளவுதான்” என சமாளித்தாள்.

இதற்குள் அவர்கள் டோக்கன் வாங்கிவர

“அப்புறம் நித்யா, உங்க அண்ணன் கல்யாணம் நல்லபடியா நடந்துதா?”

“Oh சூப்பர் நீங்க மட்டும் இல்லேன்னா நான் கல்யாணத்துக்கு போயிருக்க முடியாது, அம்மா எப்படி இருக்காங்க? நான் expect பண்ணவேயில்லை சென்னைல இந்த காலத்துல லேட் நைட்ல கொட்டற மழையில ஒருத்தர் முன்னேபின்னே தெரியாத பொண்ணுக்கு டாக்ஸியில லிப்ட் கொடுத்தாங்கன்னா அம்மா ரியல்லி கிரேட். நான் ரொம்ப தேங்க்ஸ் சொன்னேன்னு சொல்லுங்க” என்றாள்.

“அம்மா அப்படித்தான் யார் எப்போ ஹெல்ப் கேட்டாலும் முடியாதுன்னு சொல்லவே மாட்டாங்க”

“அம்மா மட்டுமா நீங்களும்தான்.”

பதிலுக்கு ஒரு வெட்கப்புன்னகை புரிந்தான் மகேஷ்.

அவளிடம் பேசும்போது மகேஷுக்கு என்னவோ இந்த உலகத்திலேயே இல்லாதது போலவும் தன் ஆபிஸும் கேன்டீனும் புதியதாய் தோன்றியது. இந்த உணவு இடைவேளை இப்படியே நீண்டுவிடக்கூடாதா எனப்பட்டது. ஆனால் நாம் நினைப்பது எதுவும் நடப்பதில்லை. சாப்பிட்டுமுடித்து நித்யாவும் வர்ஷாவும் எழுந்தனர். எப்படி கேட்பது என்ன சொல்வாள் சம்மதிப்பாளா முடியாது என்ன சொல்லிவிடுவாளோ மனதில் ஒரு பயம். கடைசியில் துணிந்து கேட்டே விட்டான்,

–எதிர்பாராத கேள்வியும் பதிலும் தான் காதலில் சுவாரஸ்யம், பதில் தெரிய காத்திருப்போம்.