உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 7

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 7

எப்படிப்பட்ட வீரனும் வாழ்க்கையில் சில நேரம் கோழையாகிவிடுகிறான். அப்படித்தான் அன்று தயங்கித் தயங்கி தன் மனதில் நிலைகொண்டிருந்த கேள்வியை கேட்டுவிட்டான் மகேஷ். “நித்யா உங்ககிட்டே ஒன்னு கேட்கணும் தப்ப நினைக்க மாட்டீங்கன்னு நினைக்கிறேன்”.

அவனை துளைத்துவிடுவது போல தன் காந்த விழிகளால் உற்றுப்பார்த்தாள் நித்யா, பின் என்ன கேட்கபோகிறானோ என்ற பயத்தில் “ கேளுங்க மகேஷ்” என்றாள். “இன்றைக்கு ஈவினிங் நீங்க freeயா இருந்த ஒரு சின்ன பார்ட்டி இருக்கு”, முறைத்துவிடுவதுபோல் பார்த்தவளிடம் “தப்பா நினைக்காதீங்க இன்னைக்கு என்னோட பிறந்தநாள். ஆபீஸ்ல friends எல்லாம் ட்ரீட் கேட்டாங்க அதன் இங்க பக்கத்தில ஒரு ரெஸ்டாரன்ட்ல பிளான் பண்ணியிருக்கோம். நீங்க வந்தா நான் ரொம்ப சந்தோஷப்படுவேன்” என்றான்.

எங்கே அவன் தன் கண்ட மற்ற ஆண்களைப்போல் காதல் அது இது என்று சொல்லிவிடுவானோ என எண்ணியவள் ஒரு நீண்டபெருமூச்சுடன் “Oh! many more happy returns of the day. ஆனா பார்ட்டிக்கு என்னால வரமுடியாது, லேட் ஆயிடும் வீட்டுக்கு போக நேரமாயிடும் friends இல்லாம நான் தனியா போகணும் அதான்” என்றவளிடம், “உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லேன்னா நான் என்னோட கார்ல உங்கள ட்ரோப் பண்ணிடறேன் எப்படியும் அதே ஏரியா தானே” என்றான், “அப்போ அன்னைக்கு பஸ்ல வந்தீங்க அன்னைக்கு நைட் கோயம்பேட்டுக்கு கால் டாக்ஸி” எனக் கேட்டாள்.”அது அன்னைக்கு கார் ரிப்பேர் சர்வீஸ்க்கு கொடுத்திருந்தேன். உங்கள பத்திரமா வீட்ல கொண்டு சேர்க்கவேண்டியது என்னோட பொறுப்பு நம்பிக்கையோட வாங்க” என வேண்டினான்.

“நான் ட்ரை பண்றேன் மகேஷ் வேலையை பொறுத்து” என்றவளிடம், “ப்ளீஸ்” என கெஞ்ச அவளும் சரி என ஒப்புக்கொண்டாள். “நீங்க சரியாய் 6 மணிக்கு இங்க கீழே மெயின் கேட் பக்கத்தில வந்திடுங்க நான் உங்கள பிக் அப் பண்ணிக்கிறேன், அப்புறம் உங்கள எப்படி காண்டாக்ட் பண்ண உங்க மொபைல் நம்பர் கிடைக்குமா”

“ இல்லை உங்க நம்பர் கொடுங்க நான் கால் பண்றேன்” என்று அவன் தந்த பத்து இலக்கங்களையும் தன் மொபைல் போனில் குறித்துக்கொண்டாள்.

அவர்கள் பிரிந்ததும் “டேய், யார்ரா அந்த பொண்ணு சும்மா தேவதை மாதிரி இருக்கா?” என சிவா கேட்க “ இவதாண்டா நான் அன்றைக்கு சொன்ன பொண்ணு என்ன பஸ்ல எல்லார் முன்னாடியும் திட்டி கீழே இறக்கி விட்டுட்டா”

“டேய்! நீ ரொம்ப லக்கிடா குட்டு வாங்கினாலும் மோதிரக்கையாலே தான் குட்டு வாங்கியிருக்கே? என்ன அவமேல லவ்வா?” என கிண்டலடித்தான் சிவா.

“டேய் அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை ரொம்ப நல்ல பொண்ணுடா.”

“டேய் நான் எப்போடா அவளை கெட்டவன்னு சொன்னேன், இப்புடித்தான் சொல்வீங்க கடைசியில் எல்லாம் எங்க முடியும்னு எங்களுக்கும் தெரியும்” என வேடிக்கையாக பேசிக்கொண்டே தங்கள் இருக்கையை அடைந்தார்கள்.

சரியாக மாலை 6 மணிக்கு மகேஷும் சிவாவும் ஆபீசில் இருந்து வெளியே வந்து கார் பார்கிங்கில் இருந்த அவனுடைய பழுப்பு நிற ஸ்விப்ட் காரை எடுத்துக்கொண்டு மெயின் கேட் அருகில் வந்தார்கள், அங்கே நித்யா இல்லை, தொடர்புகொள்ள எந்த வசதியும் இல்லை, ஒரு வேளை போயிருப்பாளோ சே சே இருக்காது ஒரு பத்து பதினைந்து நிமிஷம் வெயிட் பண்ணி பார்ப்போம் என்று முடிவு செய்தனர். சரியாக 6.15க்கு நித்யா வந்தாள் “ சாரி உங்களை ரொம்ப நேரம் காக்க வெச்சுட்டேன்னு நினைக்கிறேன், கிளம்பு போது போன் பாஸ் ஒரு முக்கியமான பிளே வேணும் ஈமெயில் பண்ண சொன்னார் அதான் லேட்”

“ சாரி எல்லாம் சொல்லாதீங்க நாங்களும் இப்போ தான் வந்தோம் நாங்க நீங்க போயிட்டீங்களோ என நினைச்சோம்.” என்றான் மகேஷ். அவன் சரளமாக பொய் சொல்வதை பார்த்த சிவா ஆச்சர்யப்பட்டான். “, சரி போகலாமா” என்றபடி காரில் அமர்ந்தனர், மகேஷ் சார் ஓட்ட சிவா முன்னிருக்கையில் அமரந்து கொள்ள, நித்யா பின் இருக்கையில் அமர்ந்தாள். புறப்பட்ட ஒரு 10 நிமிடத்தில் ஒரு பெரிய ரெஸ்டாரன்ட் வாசலில் கார் சென்று நின்றது. “ முன்பே ரேசெர்வே செய்யப்பட்டதால் அவன் ஆபீசில் உடன் பணிபுரிபவர்களும் ஒரு சில நண்பர்களும் இருந்தார்கள். இவர்கள் வருவதை பார்த்து அனைவரும் வந்து மகேஷுக்கு மீண்டும் வாழ்த்துக்களை சொல்லிகொண்டனர். எல்லோரையும் தனித்தனியே சந்தித்து தன் நன்றியையும் தெரிவித்துகொண்டான் மகேஷ்.

பின்னர் கேக் கொண்டு வரப்பட்டது அனைவரும் சுற்றி நின்று வாழ்த்து பாட மகேஷ் கேக் வெட்டி எல்லோருக்கும் கொடுத்தான், பின் ஆண் நண்பர்கள் பலர் யார் தேசத்தின் சிறந்த குடிமகன் என்பதை நிரூபிக்க போட்டியில் இருந்தனர். அவர்களிடம் இருந்து விலகி நித்யா அமர்ந்திருந்த இடம் நோக்கி வந்தான் மகேஷ், என்ன நித்யா ஒரே டென்ஷனா இருக்கீங்களா freeயா இருங்க என்றான். “ இந்நாட்களில் சாப்ட்வேர் IT எனப்படும் மென்பொருள் துறையில் பணியாற்றும் பலரிடம் ஒரு வித்தியாசமான வழக்கம் தோன்றியுள்ளது, மற்ற துறைகள் போலல்லாமல் இவர்கள் வேலை மேல் நாட்டை சார்ந்திருப்பதால் இவர்கள் வேலை நேரம், உணவு, பேச்சு, உடை என அனைத்தும் மாறிவிட்டது. பலர் நாகரீகத்தின் மேன்மை என இதை கருதுகிறார்கள். அனால் இவர்கள் நம் தேசத்தின் பண்பாட்டையும் தமிழர் கலாச்சாரத்தையும் பின்னுக்கு தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்காக எல்லோரும் அது போல் இல்லை நம் மகேஷை போலவும் பலர் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். சரி நமக்கெதற்கு இந்த தேவையற்ற பேச்சு நாம் நம் மகேஷிடம் செல்வோம்.

நித்யா சாப்பாடு ஆர்டர் பண்ணலாமா என கேட்டு ஒரு மெனு கார்டை அவல் கையில் கொடுத்தான் மகேஷ், எல்லோரும் அவர் அவர் விருப்பபடி ஆர்டர் செய்தார்கள், நித்யா மட்டும் மிகவும் யோசித்து குறைந்த அளவே சொல்லியிருந்தாள். “ நித்யா சாப்பாடு தானே ப்ளீஸ் நல்லா சொல்லுங்க இன்னும் uncomfortable பீல் பண்ணாதீங்க” என்றான்.

“ இல்லை மகேஷ் எனக்கு இது போதும் சாப்பாட்டை வேஸ்ட் பண்றது எனக்கு பிடிக்காது “. இதற்குள் ஒருவர் குடி மயக்கத்தில் நட்பை பற்றி ஒரு பாடல் பட அவர் விட்ட இடத்திலிருந்து மற்றொருவர் தொடர ஒரே பட்டும் சத்தமுமாக இருந்தது, “மகேஷ் நீங்க குடிக்கமாட்டீங்களா?” என கேட்டல் நித்யா, “ இல்லை நித்யா எனக்கு குடிக்கறது சிகரட் பிடிக்கறது இதெல்லாம் பிடிக்காது” மெதுவாக சத்தங்களுக்கு இடையில் இரு மனைகள் மட்டும் தனியே ஒன்றை ஒன்று அளந்துகொண்டிருந்தது.

–மனம் என்பது குரங்கானால் காதலில் மட்டும் ஏன் அது பிடி தளர்த்தி தாவுவதில்லை? காத்திருப்போம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s