உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 8

உயிரே உனக்காக அத்தியாயம் 8

மௌனம் ஒரு உலகமொழி, பேராற்றல் வாய்ந்தது, உலக மாறுதல்களுக்கும் பல சமூக புரட்சிகளுக்கும் வித்தானது. சண்டையில் மௌனம் சமாதானம், ஆன்மீகத்தில் மௌனம் ஞானம், இரு உள்ளங்களின் மௌனம் புரிதலை உண்டாக்குகிறது. மகேஷ் மற்றும் நித்யாவின் மௌனத்தை சர்வர் வந்து கலைத்தார், “சார் உங்க சாப்பாடு ரெடி” அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்து கிளம்ப மணி 8.30 ஆனது. கடைசியாக மகேஷும் நித்யாவும் காரில் புறப்பட்டனர். காரிலும் மௌனம் தொடர்வதை விரும்பாத மகேஷ் “என்ன நித்யா அமைதியா வரீங்க?”

“இல்லை மகேஷ் ஜஸ்ட் சும்மாதான்”

“ஏன் நித்யா நீங்க சென்னை வந்து எத்தனை வருஷமாகுது?”

“ஒரு வருஷமா ஏன் கேட்கிறீங்க?”

“ இல்லை இந்த காலத்தில இப்படி ஒரு பொண்ணா? நீங்க ரொம்ப different நித்யா” ஒரு புன்னகை மட்டும் பதிலாக வந்தது.

மகேஷின் செல்போன் செல்லமாக சிணுங்கியது ப்ளூ டூத் மூலமாக காரில் இணைத்திருந்தான். அம்மாவிடமிருந்து அழைப்பு என டிஸ்ப்ளே காட்டியது.

“ஹலோ மகேஷ் நான்தாண்டா அம்மா பேசறேன், நல்லாயிருக்கியா? பிறந்தநாள் எப்படி பார்ட்டி எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சுதா, இன்னைக்கு நானும் அப்பாவும் நம்ம மீனாட்சியம்மன் கோயிலுக்கு போயி அபிஷேகம் செஞ்சிட்டு வந்தோம்”

“நான் நல்லாயிருக்கேன் மா, எதுக்குமா கோயில்ல எல்லாம், அதுக்கு பதிலா ஏதாவது ஏழைகளுக்கு உதவி பண்ணியிருந்தா கடவுள் ரொம்ப சந்தோஷப்பட்டிருப்பார்.”

“அப்படியெல்லாம் சொல்லாதே மகேஷ் ஏதோ எங்களுக்கு தெரிஞ்சது நாங்க செஞ்சோம், அப்படியாவது அந்த ஆண்டவன் கண்ணை தொறந்து எனக்கு ஒரு மருமகளை தரமாட்டானா.”

“போதும்மா, இன்னைக்குமா விட்டுடு மா முடியலை. சரி என் கூட ஒரு friend இருக்காங்க அவங்க உங்ககிட்டே பேசனுமாம்” என நித்யாவிடம் பேச சைகை செய்தான்.

அதுவரை அமைதியாக கேட்டுக்கொண்டிருந்த நித்யா சங்கோஜத்தில் நெளிந்தாள்

“ஹலோ aunty நான் நித்யா பேசறேன் நல்லாயிருகீங்களா உங்களுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ் சொல்லணும் எப்படி சொல்லப்போறேன்னு நெனச்சிக்கிட்டு இருந்தேன். என்ன aunty என்ன ஞாபகம் இல்லையா அன்னைக்கு ஊருக்கு போகும்போது கோயம்பேடு வரை லிப்ட் குடுத்தீங்களே” என

“நான் நல்லாயிருக்கேன்மா, நீ நல்லாயிருக்கியா, நீயும் மகேஷும் ஒரே ஆபீசில் வேலை பார்க்கிறீங்களா?”

“இல்லை aunty நான் என் கம்பெனி வேலை விஷயமா மகேஷ் ஆபீஸ்க்கு போயிருந்தேன்.”

“ சரிம்மா நான் அப்புறமா கூப்பிடுறேன் யாரோ வாசல்ல வந்திருக்காங்க” போனை துண்டித்ததும்,

“ஏன் மகேஷ் உங்களுக்கு கடவுள் மேல நம்பிக்கை இல்லையா?”

“ஐயோ! அப்படியெல்லாம் இல்லை நித்யா நம்பிக்கை வேறு மூட நம்பிக்கை வேறு, எங்கம்மா அது இது என ஏகப்பட்ட வேண்டுதல் செய்வாங்க, இன்னும் என் பிறந்தநாள் வேறயா சொல்லவே வேண்டாம்”

“உங்க நல்லதுக்குதானே சொல்றாங்க”

மெதுவாக இருவருக்கும் இடையில் உரையாடல் ஒரு புதிய பரிணாமத்தை எட்டியிருந்தது, ஆரம்பத்தில் இருந்த மிஸ். மிஸ்டர் போன்றவை காணாமல் போயின.

“கேட்கிறேன்னு தப்பா நினைக்காதீங்க, நீங்க ஏன் இன்னும் கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன்கிறீங்க, சாரி நான் தெரிஞ்சிக்ககூடாதுன்னா சொல்ல வேண்டாம்”.

“நோ நோ நித்யா! உங்ககிட்டே சொல்றதிலே என்ன? என் லைப்ல நிறைய ambition இருக்கு, நான் கல்யாணம்னு பண்ணா அது லவ் மேரேஜ்தான் ஒரு பொண்ண பார்க்கணும், நமக்கு பிடிச்ச பொண்ணு இவதான்னு மனசு சொல்லணும், அவ இல்லைன்னா உலகமே இல்லைன்னு தோணனும், அவளுக்காக என்ன வேணாலும் செய்யணும்னு தோணனும், அப்படி ஒரு பொண்ண பார்த்து பழகி அப்புறமா என்னோட அப்பா அம்மா முன்னாடி கொண்டுபோய் இவதான் உங்க மருமகள்னு சொல்லணும்”

அவன் பேசப்பேச அவன் ரசனையை கண்டு வியந்த நித்யா “ உங்களுக்கு வரபோற மனைவி ரொம்ப லக்கி” என்றாள். அவள் இறங்கவேண்டிய இடம் வந்துவிட “ நித்யா உங்களுக்கு ஓகேன்னா எங்க ஆபீஸ்ல உங்க வொர்க் முடியற வரைக்கும் என் கார்லயே வேணா வாங்களேன்.” அவள் மறுத்துவிட்டு நன்றிகூறி தன் வீடு நோக்கி நடக்க தொடங்கினாள். அவளிடம் இருந்த தன்னம்பிக்கை, கண்களில் தெரிந்த கர்வம் அவனுக்கு பாரதியின் வரிகளை நினைவுபடுத்தின

“நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்

நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்

திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் இருப்பதால்

செம்மை மாதர் திறம்புவதில்லையாம்”

–காதல் பல கவிதைகளை தோற்றுவிக்கும் ஆற்றல் பெற்றது. கவிதை தோன்றும் வரை காத்திருப்போம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s